Adi Ortaklığın Sona Ermesi - Mehmet Buğra Akyıldız

İlk bölümde, adî ortaklığın hukukî yapısı üzerinde durulacaktır. Adî ortaklığın unsurlarının belirlenmesi ve özelliklerinin tespit edilmesi, devam eden bölümlerde ele alınacak kuram ve uygulama bazlı sorunların çözümünde önem arz etmektedir. İkinci bölümde, yasada takip edilen sistematik paralelinde, adî ortaklığın sona erme nedenleri incelenmektedir. Bu kapsamda öğretide öne sürülen görüşler, yasadaki düzenlemelerin hukukî nitelikleri, sözleşmesel düzenlemeler karşısında yasadaki hükümlerin durumu ve buna bağlı olarak hüküm ve sonuçların kapsamı özelinde uygulama örnekleri de incelenerek ayrıntılı olarak ele alınacaktır. Üçüncü bölümde ise, adî ortaklığın sona ermesinin hüküm ve sonuçları, yönetim ve temsil yetkilerinin sona ermesi ile tasfiye kurumu üzerinden incelenecektir. Adî ortaklık temeline dayalı sözleşmesel ilişkilerin tamamen sona ermesi çoğu durumda sona erme nedeniyle birlikte aynı anda gerçekleşmemekte ve tasfiye sürecini de gerekli kılarak zamana yayılmaktadır. Tasfiye süreci ise malî kurumların hukukî bir düzen içerisinde yürütülmesi, uygulamada sorunların sıkça yaşanması ve öğretide tartışmalı alanları barındırmasıyla yakından incelemeye değer bir önem taşımaktadır.

Adî ortaklığın kendine özgü yapısı nedeniyle arz ettiği özellikler ve çalışma konumuz özelinde incelenecek hükümler, hukukun diğer dallarına da temas etmektedir. Bu noktalarda zorunlu olduğu ölçüde ilgili alanlara değinilecektir. Ezcümle, adî ortaklığın sona ermesine ilişkin TBK md. 639 ilâ 645 maddelerindeki sırasıyla, sona erme nedenleri, sona ermenin ortaklığın yönetimine etkisi ve özellikle de tasfiye ve üçüncü kişilere karşı sorumluluk hükümleri, çalışma konumuzu ve inceleme alanımızın sınırlarını oluşturmaktadır.