Kumru ile Kumru, köyden kente göç eden Kumru’nun tüketim toplumu içindeki varoluş savaşının ve dönüşümünün hikâyesi. Başlık parası karşılığında evlendirilip ürkerek geldiği büyük şehirde yaşamını ve kimliğini, tamamen yabancı olduğu yeni değerlere göre baştan kurmak zorunda kalan genç bir kadın Kumru. Gündeliğe gittiği evlerde keşfettiği modern yaşamın kodlarını ustalıkla hayatına geçirirken kendine yabancılaşan bir birey. Doğanın düzenine sırtını dönmüş kentte, nesneyle, buzdolabına âşık olacak kadar yakın bağlar kuran bir kentli. Sınıf atlamaya çalışan bir köylü kızı. Tüketen insanoğlunun, tüketilen yaşantısının aynadaki görüntüsü. 

Türkçenin usta kalemi Tahsin Yücel’in Kumru’su, metalaşan ve tekdüzeleşen yaşamda, kendini sahip olduklarıyla tanımlayan modern insanın, yeni düzenin içinde yokoluşunun hikâyesi aslında. 

“Ben buranın en eskisiyim, çok gördüm böylelerini: bir kat yukarıdaki kiracıya her uşaklığı yaparlar ama içlerinden birinin biletine  amorti çıkacak olsa, herifi boğmadıkları kalır,” dedi. Sonra iyice yaklaştı, önemli bir giz verircesine, “Köklerinden kopmuşlar bir kez,” diye ekledi.