“Halk… istiyor”: Arap protestocuların 2011’den beri tekrarladığı sloganın bu kısmı, uzun zamandır bastırılmış olan demokrasi açlığını ortaya seriyordu. Öte yandan protestocular büyük toplumsal ve ekonomik sorunları da dile getiriyordu. Protesto hareketini İslamcı partiler başlatmamış olmasına rağmen, Tunus, Mısır, Libya ve Yemen’deki yönetenlerin devrilmesini takip eden iktidar boşluğundan en çok onlar faydalandılar.

Arap dünyası denince akla ilk gelen düşünür ve eylemcilerden biri olan Gilbert Achcar, devam etmekte olan Arap İsyanı’nın toplumsal, ekonomik ve tarihsel arka planına ışık tutuyor ve geleceğe dair ihtimalleri ortaya koyuyor. Achcar, başlangıçtaki momentumdan faydalanmakta liberallerin ve solun neden başarısız olduğunu derinlemesine ve paha biçilmez bir kavrayışla araştırıyor ve İslamcı partilerin ülkelerinin içinde bulunduğu mevcut krizi aşmakta başarılı olup olamayacağını değerlendiriyor.

Sadece yeni değişim ve dönüşümlerin ortaya çıkardığı coşkuyu hissetmek için Arap Baharı olaylarını yayılmaya devam ederken izlemek ve bazı gelişmelerden heyecan duymak kolay. İç açıcı olmayan verileri göz ardı etmemek önemli olsa da, Achcar halen erken aşamaları yaşadığımızda ve halen açık olan pek çok farklı yol bulunduğunda ısrar etmekte haklı. Lib­ya’ya dair söylediği şey bütün bölge için geçerli: “Oyun henüz bitmedi.”
New Politics