İş hukuku sürekli gelişen dinamik bir yapıya sahiptir. Çalışma yaşamına etki eden gelişmeler, iş hukukunun farklı bir alanını öne çıkarabilmektedir. Sanayi devrimi sonrasında ortaya çıkan modern iş hukuku döneminde küresel çapta etkili olan çalışma hayatında böylesine derin etkileri olan  bir salgın hastalık yaşanmamıştı. Ancak 2020 yılında ortaya çıkan ve bütün dünyayı etkileyen koronavirüs salgını, çalışma ilişkilerinde ani ve uzun süre etkili değişikliklere neden olmuştur.

Zorlayıcı sebep kavramı ve buna bağlı uygulamalar, iş hukukunun en çok talep gören konusu haline gelmiştir. Bu arada konuyla ilgili  mevzuatın çelişkili ve yetersiz olduğu  ortaya çıkmıştır.

Ülkemizde koronavirüs etkilerinin gecikmeli olarak ortaya çıkması, salgın etkilerinin yaşandığı diğer ülke örneklerinden faydalanmamızı sağlamış ve ilk hastalık vakası yaşandığı günlerden itibaren bazı yasal değişikliklerle çalışma ilişkilerine yön verilmeye başlanmıştır. Yine de "mücbir sebepler" başlığı altında konunun ayrıntılı biçimde ve bir bütün olarak düzenlendiği mevzuat ihtiyacı bulunmaktadır.

Bu çalışmada zorlayıcı sebeplerle zorunlu nedenler arasındaki ilişki ele alınmış, iş sözleşmesinin sona ermesi ile çalışma ve dinlenme sürelerine etkileri ayrıntılı olarak değerlendirilmiştir. Konuyla ilgili öğreti görüşleri ile geçmiş dönem Yargıtay uygulamalarına yer verilmiştir.

İş hukukunun yeni kurumları olan "fesih yasağı" ile "tek taraflı ücretsiz izin" ve "nakdi ücret desteği" bakımından ayrıntılı değerlendirmeler yapılmıştır. Sözü edilen kurumları ilgilendirebilecek Yargıtay kararlarına yer verilerek, olası sorunlar ve çözüm önerileri ele alınmıştır.

Koronavirüs salgının iş hukukuna etkilerinin değerlendirildiği çalışmamızın, çalışma yaşamına katkı sağlaması dileğimizdir.