Her bilimsel disiplinin kendi eylemleri üzerinde düşünmeye ve araştırılmaya ihtiyacı vardır. “Türkiye Cumhuriyeti Yargısı”nın kendine has bilimsel sistemin gelişimi ancak parçası olduğu hukuk sistemini ve tarihinin araştırılması ile mümkündür.

Yasal uygulama, hukukun karmaşıklığının en belirgin hale geldiği alandır. Yasal uygulamaya daha yakından bakmak, yasaların kendisinde bulunan çoklu normatifliğin izlenmesi anlamına gelir. Yargı kararı, yasama çerçevesine, kendi kendini yetiştiren normlara bağlıdır. Yasal mantığın kurumsal mantığa, prosedürleri ve dinamikleri, alışkanlık ve sosyalleşme ile geleneksel ve sosyo-politik faktörlerle bağlantılıdır. Avrupa özellikle 18. yüzyılda özgürlükçülük, aile, kadın hakları, şehirleşme, bireyselcilik, sanayileşme, büyüyen teknoloji ve sosyal ilişkilerin değişimi gibi bu faktörlerin tümünde büyük bir dönüşüm geçirdi. Bu dönüşüm batı hukukunun oluşumunda ve yargı uygulamasının standardizasyonu ile profesyonelleşmesi, batıdaki adli reformların ana hedefleri haline gelmişti.